Ο ανταποκριτής μας στην Πόλη,S-Telios,με την ευκαιρία του μεγάλου ντέρμπι της Κωνσταντινούπολης,γράφει αποκλειστικά για το dokari.com!!

"Φενερμπαχτσέ (Fenerbahce)-Γαλατασαράι(Galatasaray).Γαλατασαράι-Φενέρμπαχτσέ. Όπως και αν το δει κανείς αυτές οι δύο ομάδες συνθέτουν το απόλυτο ντέρμπι στην Τουρκία. Ένα ντέρμπι που χαρακτηρίζεται από την μεγάλη αντιπαλότητα το πολύ πάθος μέσα στον αγωνιστικό χώρο, το φανατισμό των οπαδών και τα επεισόδια πριν και μετά τους αγώνες. Τα παιχνίδια διεξάγονται πάντα μέσα σε κολασμένες ατμόσφαιρες είτε στην έδρα της Φενέρ είτε στην έδρα της Γαλατά. 

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η θάλασσα του Βοσπόρου χωρίζει την Κωνσταντινούπολη στην ‘Ευρωπαική’ πλευρά και την ‘Ασιατική’. Η έδρα της Γαλατά βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή πλευρά ενώ αυτή της Φενέρ στην Ασιατική.

Η Φενέρ ιδρύθηκε το 1899 όχι ως ποδοσφαιρική ομάδα αφού το ποδόσφαιρο απαγορευόταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ποδοσφαιρική ομάδα ιδρύθηκε το 1907. Έχει έδρα το μεγαλύτερο γήπεδο στην Τουρκία το Σουκρού Σαράτζογλου (Şukru Saracoğlu) το οποίο θεωρείται μία από τις πιο καυτές έδρες στον πλανήτη. Μέχρι σήμερα έχει κατακτήσει 17 πρωταθλήματα και 4 κύπελλα. Η μισητή αντίπαλος της η Γαλατά έχει έδρα το Αλί Σάμι Γέν (Ali Sami Yen). Ιδρύθηκε το 1905 από μαθητές λυκείου στην Κωνσταντινούπολη ανάμεσα τους και ο Αλί Σάμι Γεν. Στο παλμαρέ της έχει 16 πρωταθλήματα, 14 κύπελλα καθώς και τη μεγαλύτερη διάκριση σε συλλογικό επίπεδο στην Τουρκία, το κύπελλο UEFA. Στις μεταξύ τους αναμετρήσεις η Φενέρ έχει περισσότερες νίκες με μεγαλύτερη το εξευτελιστικό 6-0 την περίοδο 2002-2003.

H αντιπαλότητα μεταξύ αυτών των δύο ομάδων χαρακτηρίζεται ως μια από τις μεγαλύτερες στον πλανήτη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που το ντέρμπι αυτό θεωρείται ένα από τα τρία μεγαλύτερα ντέρμπι μίσους στον κόσμο μαζί με το Μπόκα-Ρίβερ (Αργεντινής) και Ρεάλ-Μπαρτσελόνα (Ισπανίας). Η κόντρα αρχίζει στις 23 Φεβρουαρίου 1934 όταν οι δύο τους συναντιούνται για μια φιλική αναμέτρηση. Αμφότερες οι δύο ομάδες ήθελαν πολύ τη νίκη, υπήρχε μεγάλη ένταση και ο αγώνας διακοπτόταν συνεχώς από τα πολλά σκληρά μαρκαρίσματα. Η ένταση του γηπέδου μεταφέρθηκε και στην εξέδρα προτού το γήπεδο μετατραπεί σε ριγκ με τους ποδοσφαιριστές να παίζουν κυριολεκτικά ξύλο με αποτέλεσμα ο διαιτητής να αναγκαστεί να διακόψει τον αγώνα.  

Το περιστατικό που όξυνε ακόμα περισσότερο την κόντρα συνέβη 41 χρόνια αργότερα τη σεζόν 1995/1996. Εκείνη την περίοδο η Γαλατά ήταν πολύ αδύνατη σε αντίθεση με την πανίσχυρη Φενέρ η οποία και κατέκτησε τον τίτλο. Οι δύο τους όμως συναντήθηκαν στον τελικό του κυπέλλου. Πριν από τις δύο αναμετρήσεις (τότε ο νικητής ανακηρυσσόταν μετά από δύο αγώνες), ο πρόεδρος της Φενέρ έκανε υποτιμητικά σχόλια για τον προπονητή και την ομάδα της Γαλατά. Στο πρώτο παιχνίδι στο Αλί Σάμι Γέν η Φενέρ ηττήθηκε με 1-0. Στον επαναληπτικό κέρδισε με 1-0 με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στην παράταση. Εκεί η Γαλατά κατάφερε να ισοφαρίσει, να κερδίσει τελικά το κύπελλο και ο προπονητής της μέσα στον ενθουσιασμό του να τρέχει και να τοποθετεί στη μέση του γηπέδου μια μεγάλη σημαία της ομάδας του εξοργίζοντας το κοινό στην κόλαση του Σουκρού Σαράτζογλου.  

Το κυριότερο χαρακτηριστικό των ντέρμπι μεταξύ τους είναι η ατμόσφαιρα που δημιουργούν οι εκάστοτε γηπεδούχοι οπαδοί. Παλαιότερα υπήρχε η αντίληψη ότι οι στήριξη της Γαλατά προερχόταν από γνωστούς και εύπορους κύκλους  ενώ αυτή της Φενέρ από τον πιο απλό κόσμο. Σήμερα και οι μεν και οι δε έχουν όλων των ειδών τους φιλάθλους που το κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι μετατρέπουν το γήπεδο σε ζωντανό εφιάλτη για τον αντίπαλο. Οι φανατικοί οπαδοί της Φενέρ ονομάζονται Gencfenerbahceliler και χαρακτηρίζονται ως άκρως επικίνδυνοι ενώ αυτοί της Γαλατά ονομάζονται UltrAslan και μπορούν να μετατρέψουν σε ‘καμίνι΄το Αλί Σάμι Γέν. Όποτε συναντιούνται οι οπαδοί των δύο ομάδων στο "ντέρμπι του μίσους" φωνάζουν και τραγουδούν ασταμάτητα ανάβοντας παράλληλα και εκατοντάδες βεγγαλικά και καπνογόνα. Αρκεί κανείς να κάνει μια απλή αναζήτηση στην μηχανή αναζήτησης  YouTube για να πάρει μια μικρή γεύση από αυτούς.

Τελικά ίσως για τους χούλιγκαν της Φενέρμπαχτσέ και της Γαλατασαράι να ισχύει η φράση του θρυλικού ποδοσφαιριστή της Λίβερπουλ Κένυ Ντακλίς ο οποίος είχε πει: «υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο είναι θέμα ζωής και θανάτου. Στην πραγματικότητα είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό»."